Dolfijnen Energie

In 1997 kwam op onverwachte wijze een lang gekoesterde droom uit: het zwemmen met dolfijnen.
Ik ging naar Hawaii, Big Island, met de reisorganisatie van het Berkeley Psychic Institute, Déjà Vu, uit Californië.

Door het zwemmen met dolfijnen, het oog in oog zijn met hen, het daardoor volledig uit het tijdsgevoel gaan, maakte diepe oude pijn zich in mij los en ontstond er ruimte om vernieuwend scheppend bezig te zijn.

Het speelse en het communicatieve, het invoelende en het inlevende, het behulpzame en het begrijpende dat zo van jongs af aan in mij aanwezig was, werd losgeweekt van pijn en kon gaan groeien vanuit eigen bestaan.
En ....... ik herkende deze eigenschappen in de dolfijnen en besefte: "ik ben ook de dolfijn"
Ook begreep ik waarom ik zo graag bij zee was en zo graag in het zoute water dreef.
Ik begreep waarom ik voor elke oceaan bleef staan en in haar golven sprong, om er vervolgens alleen met vertraging uit te komen.

Een transformatieproces begon.
Ik stopte met roken, na 30 jaar en 30 sigaretten per dag, ik begon beter te luisteren naar mijn zelf en naar wat mijn ziel te zeggen had.

Ik begon met schilderen en koos heel bewust Saskia Griepink, vakvrouw in olieverf, als docent.
Ik leerde bij haar het schilderen, het vertrouwen op mijn beelden en hoe deze intuïtie realistisch vorm te geven.
Vanuit de dolfijnen energie ontdekte ik mijn manier van schilderen.
Ik noem het: intuïtief realisme.

Door verhuizing van Saskia naar het oosten van het land, ging ik schilderen bij beeldend kunstenaar Vincent van Oss, waar ik het spelen met abstracties en vormgeving mocht ervaren.

In de volgende jaren ontwikkelde ik mij als mens en als schilder.
Ik werd ziek, ik groeide en ik heelde, langzaam.
Mijn partner overleed, ik leerde loslaten, ik kon "even" niet meer schilderen. Ik ontdekte lagen in mijn zelf, die schoning en liefde behoefden.

Hel Leven ging verder, ik wilde weer schilderen, ik ontdekte Herman Smorenburg, fijn-schilder, en liet me uitdagen en inspireren om deze werkwijze, de fijn-schilder techniek, te onderzoeken.
Hij bleek echter ook de spirituele onderzoeker te zijn en daardoor voelde ik mij herkend in mijn spirituele beeldtaal.
Stimulerend en supportgevend ervaarde en ervaar ik het schilderen bij hem.

En al die jaren waren de dolfijnen erbij.
Ze verschenen in mijn dromen, plotseling stonden ze op een schilderij, ik kreeg ze opeens cadeau van vrienden, ik ontmoette hen op mijn reizen.

Telkens weer, besef ik nu, is dat de energie die mij beweegt, jong houdt, speels maakt, die mijn liefdevolle kern aanraakt en blootlegt. Die mij opent en kwetsbaar maakt, maar ook ijzersterk en vloeiend, die mij doet verzinken in gedachten en gevoelens, energie die oprichtend werkt en ik vitaliserend beleef.
De energie die mij laat filosoferen en laat spelen met taal, en die mijn taal en beeld op speelse wijze koppelt.
En ....... die mijn lach, mij meegegeven door mijn moeder, zij heeft mij negen maanden lachend gedragen,blijft prikkelen en laat sprankelen.
Waar ik ook dolfijnen uit het water zie springen, spinnend, kletterend, strekkend,duikend, ze laten mij luidkeels lachen.

Deze Dolfijnen Energie, die mij heel maakt, maakt mij ook bewust van het pad dat ik ga, Het Pad van EEN-EN-SAMEN.
EEN vanuit mijn eigen kracht, in verbinding met anderen, SAMEN,
en er zijn voor anderen.

EEN EN SAMEN
VOEL IK BINNEN
GEEF IK VORM AAN
NAAR BUITEN
KOEPEL OVER AL-LES HEEN


© 2007 - 2008 Doesjop Dol-Fijn Home  | Contact  | Sitemap  | Disclaimer